zaterdag 17 september 2016

een zomer

vol emoties…

Mijn oudste dochter Rianne kreeg half juni de sleutel van haar eerste echte huis. Een feestelijke mijlpaal, ook al voldoet het huis voor wat betreft comfort, afwerking en stijl bepaald nog niet  aan de normen die wij als basis stellen. Maar het was een hele klus om als starter op de arbeidsmarkt  vanuit een studentenhuis een grote-mensen-huis te bemachtigen op de woningmarkt en dat is uiteindelijk gelukt!

Het opknappen van haar knusse stadswoning in het oude Assendorp, de gezelligste wijk van Zwolle is een meerjarenproject aangezien daar nu geen budget voor is. Vol goede moed sopten we de boel rigoureus schoon zodat ze een week later enthousiast kon verhuizen.

IMG_1834 IMG_1961

Onderwijl werden er verlaagde plafonds gesloopt, werden er muren ontdaan van meerdere lagen gips en werd er heel veel afgevoerd. Er werd elektra verlegd, in de keuken verdween de bonte kleurenpracht (rood, groen en paars) onder enkele lagen friswitte verf en één van de slaapkamers is volledig gestript en opnieuw opgebouwd.

5
(slaapkamer voor)

 IMG_2020  IMG_2019
(slaapkamer na) 
Een ware metamorfose!

Maar niets is wat het lijkt.. We waren net een paar weken bezig (de slaapkamer was volledig gestript) toen Gert tijdens het klussen een flinke smak maakte en daarbij zijn rug brak. Dat was heftig..
112 – ambulance – fixeren op de schepbrancard – tilassistentie van de politie – door het raam – schutting van de buren eruit – stapvoets rijdend vanwege de hevige pijn naar de spoedeisende hulp – foto’s en scans – wachten

Diagnose: zwaar rugletsel, 2 gebroken ruggenwervels en wat (zware) kneuzingen, maar geen bloedingen of uitval. Dat had veel erger gekund! Met een aangemeten brace om zijn rug stabiel en rechtop te houden en een flinke dosis morfine en andere medicatie mocht hij dezelfde middag nog naar huis.

Ondertussen zijn we 9 weken verder, het herstel gaat voorspoedig, de breuken genezen goed en daar zijn we blij om! Maar we zijn er nog niet, bewegen moet nog uiterst voorzichtig en tillen mag niet.  Dat tillen dat is eigenlijk het lastigst, nu pas merk je hoe vaak je dingen oppakt. De zware creusetpan (Gert kookt graag en lekker) staat voorlopig werkloos in de pannenla. Boodschappen doet hij tegenwoordig elke dag op de fiets, een krat vol in de auto zetten is geen optie, toen vandeweek de zonnige zomerdagen voorbij waren kon hij niet de parasol naar de schuur te brengen, kom je even gezellig aanwaaien dan mag je zelf een stoel bij pakken  :–)  Over een paar weken mag de fysiotherapie beginnen,  ‘core stability training’ staat er op de verwijsbrief. 

Ik stond er met mijn rug naar toe, maar Rianne heeft het zien gebeuren.. dat heeft veel impact!  Langzaamaan begint bij haar de kluskriebel weer te komen.
Al met al was het een pittige, spannende en energievretende zomer vol emoties.

Maar het kon nog spannender..

Vorige week is mijn jongste dochter Janiek onverwacht en met spoed geopereerd vanwege woekerende cellen in haar baarmoeder, wat een schrik en spanning bracht ook dát in ons gezin. Gelukkig hoorden we gisteren dat ze ‘schoon’ is. HOERA!


IMG_1836

Doodmoe maar enorm trots op en blij met mijn gezin vieren we over 3 weken de liefde..

IMG_2146

We hebben al veel meegemaakt. Er hoeft maar iets te gebeuren of mijn emoties gaan met me op de loop, aan een speech als moeder van de bruid ga ik me dus niet wagen.
Dat hoeft ook niet, ik zeg vaak welgemeend dat ik van ze hou en enorm trots op ze ben..  Waarom kan ik dan toch niet dat gevoel van wél iets moeten doen naast me neer leggen??  Soms word ik zo moe van mezelf en mijn gepieker ;-(

zondag 10 juli 2016

3 dames

op pad…

Met mijn dochters ga ik regelmatig een (halve) dag op sjouw, lunchen, shoppen of een terrasje pakken. Vorige week gingen we (3 dames) op pad voor een leuk arrangement met high tea en overnachting :–))

Een middag  of een dag is voor mij al heel vermoeiend, dus dat uitbreiden met een avond, een nacht en nóg een ochtend is iets waar ik heel goed over na moet denken. En dat deed ik dus..  Tot ik op facebook las over een vriendinnenarrangement bij Room 17 ..  We waren meteen enthousiast en zo planden en boekten we een moeder-dochtersarrangement.

(Even voor de goede orde: Ik hou zielsveel van mijn kinderen, maar het zijn niet mijn vriendinnen.)

IMG_1720.

Vorige week zondag reden Janiek en ik op ons gemak naar Assen waar we Rianne oppikten die vanuit Groningen kwam. We begonnen midden in een rustige, nog slapende stad met een vroege lunch op een zonnig terras.


IMG_1723.
IMG_1722.
IMG_1729.

Net toen we bedachten eens verder te gaan begon het wat te sputteren, maar geen nood. Onder dochters paraplu's dwaalden we op ons gemak wat rond, we wandelden door de tuin van het Drents museum, we groetten Bartje en we genoten op een ander terras van de zon die de strijd met de paar druppels rap had gewonnen.
Lurkend van onze (ijs)thee in de nog steeds rustige stad (heerlijk zo’n zondagochtend) vloog de tijd voorbij.

IMG_1732.

Bij B&B Room 17  (klik) werden we door eigenaresse Hennie enthousiast en gastvrij ontvangen en naar de gastenzolder begeleid. Ik was al tweemaal eerder bij Hennie op bezoek, dus ik wist dat ze prachtig woont en enorm gastvrij is, maar haar B&B kende ik alleen van foto’s op internet.

IMG_1731.
IMG_1733.

Uiteraard is het ook voor de gasten allemaal prachtig in orde. Wat een sfeer! Deze ruimte is toch echt een geweldige overnachtingsplek?!

IMG_1743.

En de privébadkamer is  ook ruim en compleet en helemaal in stijl..

Na de nodige oh’s en ah’s (ook de meiden waren onder de indruk) werden we uitgenodigd om onder de veranda bij het tuinhuis de high tea te gebruiken.

IMG_1750.
IMG_1757.

IMG_1764.

Terwijl ik mijn best deed de sfeer en de lekkernijen met mijn camera te vangen maakten de kinderen als moderne meiden uiteraard een selfie : –))

 IMG_1760..  

IMG_1772.

IMG_1758 IMG_1762.

Na de vele smakelijke heerlijkheden genoten we nog tot in de vroege avond na in de zonnige tuin.

IMG_1779.

Weer boven in ‘onze’ kamer lagen er bladen, spelletjes en gesprekskaartjes die ons een mooie avond bezorgden.  Naast de ruime (en dat is een understatement) tweepersoonszolderkamer is er nog een kamer op de eerste verdieping,  maar wij hadden voor een extra bed op zolder gekozen.

IMG_1790.

Fijn dat je gewoon lekker thee (of koffie) op je kamer kunt zetten! Zo kon ik de volgende dag heerlijk rustig op gang komen voordat we beneden aanschoven voor een uitgebreid ontbijt,

IMG_1795.

dat wordt geserveerd in de gezellige woonkamer.

IMG_1793. IMG_1792.

Bij het afscheid kregen we alledrie ook nog een prachtig gevulde goodiebag mee. Lieve Hennie.. het was geweldig! Heel hartelijk dank.. voor alles!

Doodmoe, van het kletsen en het genieten (en van alle extra prikkels die zulke dagen met zich meebrengen) maar ook ongelooflijk trots en happy heb ik de afgelopen week flink moeten ‘boeten’ voor deze energievretende uitspatting en als kers op de appelmoes loop ik nu het hele weekend al met een fikse migraine te stoeien.

Dat is jammer, maar het hoort erbij. Ik weet het vantevoren.. kiezen voor drukte is kiezen voor de naweeën.  Dat maakt wel dat ik heel goed nadenk over wat ik wel of niet doe, want (het klinkt wellicht wat lullig) niet elk ‘feestje’ is het hebben van wekenlange ellende waard :–(
De komende weken is rust nog steeds het devies, maar tussendoor ben ik op mijn gemak lekker bezig met de kussens voor mooi van THUIS.

vrijdag 27 mei 2016

ruimte

voor mooie dromen…

Project ‘lucht in de slaapkamer’ is afgerond, we hebben in onze kleine slaapkamer ruimte gecreëerd voor mooie dromen.

1703.

Ik zie nu dat de stekker van de stofzuiger nog in het stopcontact zit.. dat was natuurlijk niet de bedoeling, al mogen jullie best weten dat ik de fotosessie uiteraard plande na de huishoudelijke taken.

1681.  1688.
Het was niet eens zo’n ingrijpende klus. Het dakbeschot op zolder hadden we al eens geïsoleerd en met platen afgewerkt en de gevel en de muur met de buren was door vorige bewoners al grof gestuukt.
We sloopten nu dus simpelweg het plafond en we plaatsten een houten muurtje om de zolder af te sluiten, zoals vaak met klussen vraagt de afwerking de meeste tijd. Randen en kieren werden bijgewerkt, de muren kregen een nieuwe laag kalkverf (palladio van Carte Colori) en we voorzagen al het houtwerk van een nieuwe laag verf in ons eigen kleurmengsel (Flexa pure zijdeglans wit + Painting the past eggshell chalk).

 1684.

De linnen gordijnen (Ikea) aan de steigerbuizen hangen  al 10 jaar en al zijn ze ietwat verkleurd, ik hou wel van en beetje doorleefd en verweerd dus ze blijven nog mooi hangen.

  1691.

Grijze linnen dekbedhoezen (H&M)(hier liggen de donkere, ik heb ook lichte) en een zachte plaid maken het plaatje compleet. De sobere kleur en materiaalkeuzes geven de kleine kamer een heerlijk rustige sfeer.

1696. 1697.

Uiteraard was mijn lieftallige  assistent in de buurt toen ik me in allerlei bochten wrong om de lucht en de ruimte in onze ‘nieuwe’ slaapkamer vast te leggen :–)

1700.

Om de stoere stukwanden te accentueren hingen we een zware industriële fabriekslamp in de nok.
Bovenop de al eerder gebouwde kastenwand 2 simpele houten kisten én onze verzameling glaswerk mét ster.
Meer heeft het niet nodig. Het zolderraampje zorgt overdag voor mooi strijklicht over het stucwerk.

1708. 

Mijn oudste dochter (Rianne) krijgt over 2 weken de sleutel van haar eerste echte huis (met tuin), heel leuk! Tot die tijd is de slaapkamer aan de achterkant niet blogwaardig.. ik moet daar strijken tussen de potten verf, emmers saus en rollen behang, in haar 1-kamerstudio is daarvoor geen plek. Nog even en dan brengen we alles naar haar nieuwe huis.. in haar favoriete wijk van haar favoriete stad.
Om de kosten te beperken gaat ze in razend tempo in één week de slaapkamer volledig opfrissen en klaarmaken en dan gaat ze verhuizen, de rest van het huis komt dan vertrek voor vertrek aan de beurt. Het is een oud huis er het is behoorlijk uitgewoond, maar ze kan daar goed doorheen kijken en ziet al helemaal voor zich hoe ze het wil hebben.. (ze is geboren en getogen in klushuizen :–)
Ze kan en wil veel zelf doen, maar uiteraard staan wij haar graag terzijde :–))

Nu gaan we genieten van een klusvrij weekend. We vieren het niet echt, maar ik ben jarig morgen. Geboren op dag 28, in '68, ik word 48.. mooi rijtje getallen! We gaan genieten van een dag zonder verplichtingen. Zondag gaan we naar de consumentendag bij ETC in Culemborg en naar Aura Peeperkorn, ik heb er zin in!

vrijdag 29 april 2016

hip

opruimen…

Opruimen is hip! Er zijn zelfs boeken over geschreven die als warme broodjes over de toonbank gaan!  Nou zit opruimen mij in het bloed, dus ik hoef daar geen boek voor te kopen, maar sowieso snap ik niet dat je iets kóópt als je wilt opruimen.. ruimen begint toch met niks meer kopen.
Of denk ik nu te simpel? Dat kan hoor, ik ben nogal zwartwit en direct wordt me vaak verteld :–) Ik zie dat trouwens over het algemeen maar als compliment, zelf hou ik namelijk helemaal niet van gedraai en gedoe. Zeg maar gewoon wat je er van vindt, dan is het maar helder.

Dat betekent natuurlijk niet dat je zonder nadenken alles eruit moet gooien en direct je oordeel klaar moet hebben, eerst goed de boel overdenken voordat je iets roept kan geen kwaad.

bol

En dat deed ik dus. Ik dacht er een hele tijd over na.. over kopen als je wilt opruimen.. ik heb het van voren, van achteren, van boven en van onderen bekeken, maar ik snap het écht niet.
VERkopen, dát is een logisch gevolg van ruimen.
Van tijd tot tijd zet ik zelf ook allerhande huisraad en ander prima spul voor schappelijke prijzen op mijn wereldwijde marktkraam (KLIK) en dat brengt naast ruimte in mijn huis/kast en hoofd ook nog geld in het laatje.  Voor mij dubbelwinst dus en het mooie is dat de kopers er over het algemeen ook heel blij van worden dat ze iets leuks voor weinig op de kop kunnen tikken. 
 Een duidelijk voorbeeld van een WIN-WIN-WIN-situatie.

Gelukkig maar dat niet iedereen behept is met het radicale opruimgen, want dat zou mijn verkoopresultaten drastisch verminderen :–))

hotelzilver

Behalve opruimen, is kópen ook helemaal hip.
En dan vooral bij de kringloopwinkels, op zich een prachtsysteem natuurlijk.. de één ruimt op en brengt dus weg, de ander koopt en haalt op. Een mooiere omloop kun je niet hebben.
Ik zie het op FB, op IG en op blogs, er worden echt prachtige spullen gevonden bij de diverse kringloopwinkels, soms zelfs zo mooi dat ik er bijna jaloers op ben, waarom vind ik nooit voor weinig zoiets moois??!!
Uiteindelijke weet ik daar zelf het antwoord natuurlijk wel op.
Ik kan heel slecht tegen troep en ik heb ook nog eens een heel gevoelige neus, dat zijn voor mij twee belangrijke redenen om er niet of nauwelijks naar binnen te gaan en ik weet best dat je er bijna dagelijks binnen moet wippen wil je de mooie dingen er uit kunnen pikken.

laarzencanvaslaarzenknoopsuede

Een neus hebben voor mooie koopjes is natuurlijk geweldig, maar mijn neus doet vooral én heel goed waar ie voor bedoeld is.. geuren opvangen! En echt waar, tweedehands spullen ruiken totaal anders dan mijn eigen spullen. 
Ik ga er maar van uit dat die neus van mij gekoppeld is aan mijn opruimgen, dan is het allemaal natuurlijk gewoon een heel logisch en verklaarbaar verhaal!  Wel ruimen maar niet kopen dus,  de natuur heeft het prima geregeld.. want nu ik niet meer werk is het best puzzelen om de uitgaven en inkomsten in één lijn te houden. Gelukkig heb ik ook een administratiegen!


 luchter

Vorig jaar bedacht ik een plan om onze kleine slaapkamer meer ruimte te creëren.
We haalden het plafond eruit, voordat het zover was moest ik wel eerst de boel op zolder reorganiseren, want het plafond van de slaapkamer was tegelijk de vloer van de zolder.
Dat lukte prima natuurlijk (dankzij mijn opruimgen bewaar ik niet zoveel en is de zolder geen overvolle opslagplaats) we klusten gedurende de winter regelmatig verder en onlangs zette Gert de oude ruwe zoldermuren in de nok van onze slaapkamer in de kalkverf, daarmee is project ‘lucht in de slaapkamer’ geslaagd!
We zijn er blij mee! Foto’s volgen uiteraard..

donderdag 31 maart 2016

evaluatie

de strijdbijl is begraven…

Een paar jaar geleden werd de diagnose gesteld: Chronisch Vermoeidheidssyndroom (CVS). Voor mij was dat geen verrassing maar een bevestiging. Al sinds ik last heb van extreme vermoeidheid heb ik me verdiept in mogelijke medicijnen, diëten en therapieën die me zouden kunnen helpen. Helaas.. blijvend resultaat bleef uit. Jarenlang heb ik gevochten tegen de levensbepalende  vermoeidheid met de bijbehorende moeilijkheden. Helaas leverde ook dat gevecht behalve veel energieverlies, niets op.

Uiteindelijk zocht ik vorig jaar hulp bij een coach, in de hoop dat zij me kon helpen in het acceptatieproces. Vorige week ging ik na een half jaar naar haar terug voor een evaluatie. Samen namen we nog eens door hoe ik met mijn hulpvraag bij haar binnen kwam en wat er in de loop van de tijd veranderde.

Mindfulness was de basis waarmee we aan de slag gingen. Het ging moeizaam, heel moeizaam, ik was gewend te vechten en heel erg mijn best te doen, want wat ik doe doe ik goed! Maar boos en verdrietig voelde ik me ontzettend stom toen ik zelfs een simpele waarnemingsoefening van 15 minuten niet kon doen zoals het hoorde. Toen ik vertelde dat ik al na 5 minuten een paniekaanval kreeg en mezelf zo stom vond dat ik de opdracht niet goed kon doen, kreeg ik simpelweg te horen dat het ook prima was om die oefening dan 5 minuten te doen, dat dat niet goed of fout is.  Ik leerde geen oordeel te vellen over mijn beperkingen, mijn emoties en mijn pijnen.  Van vechten tegen, werd het leven met..  de strijdbijl is begraven en dat brengt rust, heel veel rust. Ik ben er blij mee!

Mijn energiepeil is er jammer genoeg niet door opgekrikt, ik heb bijna elke week een paar dagen migraine en dat en allerhande gebeurtenissen in ons leven slurpen me leeg.

Toch had ik zin er weer eens even tussenuit te gaan, ik selecteerde een aantal te-bezoeken-adressen van mijn lijst en we boekten een nacht in een B&B in Breda.

1592.

We begonnen in Etten-Leur met een bezoek aan het Markthuys.

1580.  1582.

 1590.

Een prachtig pand, sfeervol ingericht met stoere, sobere woonspullen.

1589.

In de middag gingen we gezellig op de thee bij co, waar ik dikke vrienden werd met Guusje :–)

Ons thuis-voor-1-nacht  was de bovenste verdieping van een statig officiershuis van stadslogement Breda.

1604.

1593.
1596.

De Loft.  Een aanrader!

1603.

Langs het Wilhelminapark (met erachter de watertoren), wandel je richting de stad. Een mustsee of eigenlijk mustfeel is natuurlijk het begijnhof.

 1620.
 1616.

Maar ook de Grote Markt met z’n terrassen en de Onze Lieve Vrouwe Kerk (tegen de strakblauwe lucht helemaal een plaatje!) staan telkens weer op ons wandellijstje 

1621.
1622.
1608.

Zo ongeveer om de hoek van ons logeeradres vond ik het geboortehuis van mijn moeder, bijzonder dat opa en oma daar tegen het eind van de oorlog een gezin stichtten in een paar gehuurde kamers.

Omdat we toch in de buurt waren doken we zaterdagmorgen ook de champignonkwekerij (het Potterieke) in Bavel even in, er stond veel (van hetzelfde) en het was er druk en dus gingen we vlot vort (we kochten er wel een oud houten kandelaar (die Gert thuis op mijn verzoek half sloopte en nu dienst doet als klein sober ornament)) .

Voor ‘s middags hadden we een gezellig familiebezoek in Tilburg gepland, we lunchten bij het textielmuseum en behept met mijn fascinatie voor stofstructuren maakte ik daar natuurlijk ook graag even een rondje,

1647.

waar ik niet alleen de stoffen maar ook de kapconstructie van het pand zelf bewonderde.

1656.. 1657.
1658.
 1660.  1659.4.
De schets en het resultaat..

 1661. 1663.

1666.

Hmm ja ook best leuk, maar wat had ik veel mooie kussens kunnen maken van al deze dekens ;–)

Compleet geradbraakt en uitgeput (helaas waren ook deze dagen niet vrij van migraine) maar tegelijk bruisend van ideeën geniet ik na van een paar heerlijke dagen met mijn lief in het Brabantse land.

De strijdbijl is begraven, nu de migraine nog..